كتاب الله تبارك وتعالى ( مترجم : شاه ولى الله محدث دهلوى / تفسير : ملا حسين واعظ الكاشفى )

94

القرآن الكريم ( قرآن كريم مع تفسير حسيني ) ( فارسى )

الشَّيْطانُ ديو سركش يعنى ابليس و در تفسير كبير گويند كه يكى از شياطين انس يا نفس اماره يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وعده مىكند شما را فقر و احتياج يعنى مىترساند در وقت انفاق از درويشى و محتاجى وَ يَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشاءِ و مىفرمايد شما را به بخل و امساك و منع صدقات وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ و خدا وعده مىدهد شما را بر صدقه دادن مَغْفِرَةً آمرزشى مِنْهُ از خود مر گناهان شما را در عقبى وَ فَضْلًا و افزونى روزى به مكافات خير در دنيا وَ اللَّهُ واسِعٌ و خدا بسيار فضلست بر منفقان عَلِيمٌ دانا باستحقاق ايشان مر سعت فضل و مغفرت را يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مىدهد خدا حكمت انفاق مَنْ يَشاءُ هر كرا مىخواهد تا داند كه چه و به كه مىبايد داد يا دانشى كه ميان القاى رحمانى و وسوسه شيطانى تمييز نمايد تا از وعيد شيطانى نه ترسد و بوعده رحمانى مستظهر باشد وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ و هرك را حكمت دادند فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً پس به درستى كه دادند او را نيكوئى بسيار امام ابو الليث رح فرموده كه حق سبحانه مال و متاع دنيا را اندك خوانده كه قل متاع الدنيا قليل و دانش را به كثرت خير موصوف ساخته كه فقد اوتى خيرا كثيرا پس عالم بايد كه اهل دنيا را ملازمت نكند و داغ خدمت ايشان بر جبين احوال خود نه كشد كه او را خير كثير داده‌اند و آنان را متاع قليل و در كلام مرتضى على رض واردست كه شعر رضينا قسمة الجبار فينا * لنا علم و للاعداء مال فان المال يفنى عن قريب * و ان العلم باق لا يزال بيت علم دادند بادريس و به قارون زر و سيم * شد يكى فوق سماك و دگرى تحت سمك وَ ما يَذَّكَّرُ و در نيابند و پند نگيرند بدين موعظه‌ها إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ مگر خداوندان عقول صافيه وَ ما أَنْفَقْتُمْ و آنچه بيرون كرديد اى مؤمنان مِنْ نَفَقَةٍ از نفقه اندك يا بسيار بسر يا علانيه بطريق فرض يا تطوع از روى ريا يا اخلاص در راه خدا يا غير آن أَوْ نَذَرْتُمْ يا بر خود واجب گردانيديد مِنْ نَذْرٍ از نذر معين يا غير معين در طاعت يا معصيت فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ پس به درستى كه خدا مىداند او را و فراموش نمىكند وَ ما لِلظَّالِمِينَ و نيست مر ستمكاران را كه نفقه بريا كنند يا از حرام صدقه كنند و يا نذر به معصيت كنند يا نذرى كه در طاعت كرده‌اند به وفا نمىرسانند مِنْ أَنْصارٍ از يارى دهندگان در آخرت كه عذاب از ايشان بازدارند .